LALKOWY WITKACY. TROPY I INSCENIZACJE

Karol Suszczyński, Studia o teatrze, t. 17
Pionowa okładka książki w minimalistycznym stylu. Na jasnoszarym tle z pomarańczowym wzorem z kropek widnieje czarny napis „KAROL SUSZCZYŃSKI” oraz duży, niebieski tytuł „LALKOWY WITKACY”. W lewym dolnym rogu znajduje się pomarańczowy numer „17”, a w prawym – logo Akademii Teatralnej w Warszawie.

„[…] można Witkacego na wiele sposobów porządkować i interpretować”, pisał Jan Kott w 1965 roku, na cztery lata przed głośnym postulatem Konstantego Puzyny, by dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza grać „«po bożemu», z zaufaniem do myśli i języka autora”. Minęło niemal pół wieku i, mimo licznych toczących się w tym czasie polemik, wciąż nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie: jak Witkacego grać? Wrzawa dyskusji dawno opadła, a uwaga badaczy skupiła się na odkrywaniu nowych, nieznanych faktów z życiorysu artysty, opisywaniu kolejnych okresów obecności jego dramatów w teatrach lub na ponownej analizie dorobku twórczego. W końcu, jak pisał z lekką ironią Puzyna, „Witkacy wyżywi jeszcze kilka pokoleń badaczy”. 

Nie tylko badacze wciąż interesują się bogatym i różnorodnym dorobkiem Witkiewicza, nieprzerwanie jest on […] obecny na scenach teatrów, choć już nie z taką intensywnością, jak w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Drobny wyjątek stanowi tu szeroko pojmowana przestrzeń teatru lalek. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że dzieje Witkacego w teatrze innych środków wyrazu toczą się odwrotnie proporcjonalnie do historii inscenizacji utworów tego autora w teatrze dramatycznym […]. 

(dr Karol Suszczyński, fragment zakończenia) 

 

Karol Suszczyński posiadł głęboką i imponującą wiedzę o Witkacym […]. Przypomniał, rozszerzył i pogłębił informacje o zamiłowaniu Witkacego do teatru lalek, w którym uczył się swojego teatru. […] Lekturze towarzyszy radość ze zdobywanej nowej wiedzy. Wystarczy otworzyć tę książkę i czytać. 

(prof. dr hab. Lech Sokół, fragment recenzji wydawniczej) 

 

Spis treści: 

Wprowadzenie 

I Tropy 

Lalkowy fenomen Juweniliów 

Lalkowość wpisana w wygląd i nazwiska postaci dramatów Stanisława Ignacego Witkiewicza 

Lalkowe motywy w dramatach Stanisława Ignacego Witkiewicza 

II Inscenizacje 

Droga dramatów Stanisława Ignacego Witkiewicza do teatru lalek 

Dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza na scenach teatrów lalek do roku 1989, czyli Witkacy jako inspiracja 

Dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza na scenach teatrów lalek po roku 1989, czyli Witkacy jako pretekst 

Zakończenie 

III Appendix 

Indeks cytatów zawierających omawiane hasła 

Spis inscenizacji utworów Stanisława Ignacego Witkiewicza na scenach lalkowych 

Spis źródeł 

Spis ilustracji 

Indeks tytułów 

Indeks osób

Pionowa okładka książki w minimalistycznym stylu. Na jasnoszarym tle z pomarańczowym wzorem z kropek widnieje czarny napis „KAROL SUSZCZYŃSKI” oraz duży, niebieski tytuł „LALKOWY WITKACY”. W lewym dolnym rogu znajduje się pomarańczowy numer „17”, a w prawym – logo Akademii Teatralnej w Warszawie.

ISBN 978-83-968323-4-4 

 

redaktor prowadzący: Mateusz Żurawski 

redakcja językowa: Iga Kruk-Żurawska 

korekta, indeksy: Monika Krawul 

projekt okładki, układ typograficzny i skład: Rober Oleś / d2d.pl 

druk i oprawa: Drukarnia POZKAL 

wydawca: Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza 

rok wydania: 2025 

liczba stron: 560 

 

cena książki: 60,00 zł 

cena ebooka: 20,00 zł